Dar z niczego

  • Książka jednego z najważniejszych socjologów naszej epoki zajmuje się zjawiskiem święta jako wyłomu w czasie, oderwania od banalności dnia codziennego. Na tym tle autor umieszcza swą oryginalną teorię daru jako stanu wewnętrznie upragnionego. Dar ten jest
  • Dar z niczego
Autor z okładki: Jean Duvignaud
Nazwa serii/czasopisma: Dromena
Słowa kluczowe: święto, trans, opętanie, dar, gra, zabawa, śmiech
Sposób publikacji: Druk
26,00 zł
23,40 zł
/ egz.
You save 10% (2,60 zł).

Easy product returns

Buy a product and check it in your own time, at home.
You can return the product without providing a reason within days.
Show details
days to withdraw from the contract
Your satisfaction is very important to us, therefore you can make a return without providing a reason within days.
No stress and worry
We care about your comfort, that's why our shop offers returns on favorable terms.
Easy returns wizard
All returns processed by our shop are managed in a easy-to-use returns wizard which gives you the ability to send a return parcel.
Tech specs:
Wydanie:
1
Miejsce i rok wydania:
Warszawa 2011
Język publikacji:
polski
Tłumacz:
Jurasz-Dudzik Łada
ISBN/ISSN:
978-83-235-0803-8
EAN:
9788323508038
Liczba stron:
248
Oprawa:
Miękka ze skrzydełkami
Format:
13,5x20,5 cm
Waga:
310 g
Typ publikacji:
Praca naukowa
Książka jednego z najważniejszych socjologów naszej epoki zajmuje się zjawiskiem święta jako wyłomu w czasie, oderwania od banalności dnia codziennego. Na tym tle autor umieszcza swą oryginalną teorię daru jako stanu wewnętrznie upragnionego. Dar ten jest darem z samego siebie, "darem z niczego”", oferowanym przez ludzi, którzy nic albo prawie nic nie posiadają. Ujmując zjawiska religijne i społeczne w kategoriach daru, podręcznik Duvignaud dostarczy bogatego materiału teoretycznego studentom etnologii, antropologii i kulturoznawstwa. Ponadto będzie stanowić lekturę uzupełniającą dla adeptów socjologii, wiedzy o teatrze i religioznawstwa.

W tej książce Duvignaud formułuje – po pierwsze – niezwykle sugestywną teorię święta, a święto to przecież środowisko wszelkich widowisk kulturowych i chyba nic bardziej niż ono nie zasługuje na miano społecznego performansu. Duvignaudowska koncepcja święta śmiało może być postawiona w rzędzie innych wielkich wizji socjologicznych czy antropologicznych, takich jak koncepcja "communitas" [...]. I jakimś odpowiednikiem Turnerowskiego procesualnego poglądu na społeczeństwo [...] jest z kolei – to po wtóre – wizja krążenia darów, podjęta przez Duvignauda z arcydzieła Maussa i tak twórczo przezeń rozwinięta, poświadczająca, że problem socjologiczny – szczególnie socjologii dynamicznej – jest zasadniczo problemem komunikacji: kwestią dynamiki relacji międzyludzkich. W "Darze z niczego" Duvignaud formułuje też – po trzecie – własną koncepcję transu, w myśl której doświadczenie to należy oddzielać od doświadczenia opętania czy owładnięcia kultowego [...]. Te trzy wielkie tematy: święto (albo protostrukturalna "communitas", krążenie darów (albo sama chociażby dynamika, procesualność życia społecznego), trans (doświadczenie liminalności), tworzą kościec tej perspektywy antropologii kulturowej, którą jest antropologia widowisk. Koncentruje się ona na widowiskach kulturowych, ponieważ w tych zdarzeniach społeczeństwo jest rzeczywistym dzianiem się, staje się tu i teraz, aktualizuje się, ale w tej samej chwili – właśnie dzięki spełnianemu widowisku – z bezpośredniością charakterystyczną dla dramatu opowiada sobie o sobie samym, uświadamia sobie siebie we własnej narracji. Widowisko kulturowe można też nazwać performansem społecznym, ale takim performansem, w którym dokonuje się epifania prawdziwego bohatera antropologii – człowieka całkowitego.
Z posłowia Leszka Kolankiewicza

Zobacz inne publikacje w serii: Dromena »

Dla Duvignauda święto to wyłom w czasie, wynurzenie się sacrum, oderwanie od banalności dnia codziennego. W święcie zawiera się bogactwo tych chwil, w których splątany wątek zbiorowych konwencji rozluźnia się, aby zrobić miejsce na coś wyjątkowego lub po prostu na coś, co zawsze istniało, ale było niezauważane lub zaniedbywane.
Z recenzji Jacka Jana Pawlika

Jean Duvignaud (1921-2007) – francuski socjolog i antropolog, socjolog teatru, krytyk teatralny, eseista, pisarz, twórca teorii daru, śmiechu i święta. Wykładał najpierw na uniwersytecie w Tunisie, następnie w latach 1961-1965 był asystentem Georges'a Gurvitcha na Sorbonie w Paryżu, potem został profesorem na Uniwersytecie im. François Rabelais'go w Tours, by w końcu osiąść na Université Paris Diderot – Paris VII. Wspólnie z Georges'em Perekiem i Paulem Virilio założył pismo "Cause commune". Stworzył i kierował Maison des cultures du monde w Paryżu. Był kronikarzem "Nouvelle Revue Française", "Les Lettres nouvelles", "L'Express" i "L'Observateur" oraz redaktorem naczelnym "L'Internationale de l'imaginaire". Na podstawie jego książki Chebika Jean Louis Bertuccelli nakręcił w 1970 roku film Les Remparts d'argile. Duvignaud jest autorem m.in. takich książek, jak L'Acteur. Esquisse d'une sociologie du comédien (1965), Sociologie du théâtre. Essai sur les ombres collectives (1965), Le théâtre et apres (1971), Socjologia sztuki (wyd. pol. 1970), L'Anomie. Hérésie et subversion (1973), Le Langage perdu. Essai sur la différence anthropologique (1973), Fetes et civilisations (1974), Lieux et non lieux (1977), Le propre de l'homme. Histoires du comique et de la dérision (1985), Rire, et apres. Essai sur le comique (1999).

Ask for this product

If this description is not sufficient, please send us a question to this product. We will reply as soon as possible.

Data is processed in accordance with privacy policy. By submitting data, you accept privacy policy provisions.

Fields marked with asterisk are required
Users reviews
This page uses cookie files to provide its services in accordance to Cookies Usage Policy. You can determine conditions of storing or access to cookie files in your web browser.
Close
pixel